Schrijver Dimitri Verhulst is met Bechamel Mucho aan zijn 25ste boek toe. De prijswinnende auteur – hij won onder meer de Libris Literatuur Prijs en de Gouden Uil Publieksprijs – raakte wereldbekend in Vlaanderen en Nederland met zijn De helaasheid der dingen, maar bewees ook met zijn ander werk dat hij een echte taalvirtuoos is. Voor dit boek haalde hij zijn inspiratie uit zijn eigen verleden, toen hij een seizoen lang animator was in een clubhotel in Mallorca.

Het verhaal

In Bechamel Mucho vertelt Dimitri Verhulst de verhalen van een aantal dames – van een kersverse weduwe over een gevallen ster tot een jonge stewardess – die in een all inclusive hotel in Mallorca troost zoeken in de armen en het bed van animator Alex. Die Alex belandde in het hotel nadat zijn zaak in kaas van moedermelk failliet ging en zijn vrouw hem verliet, en zoekt nu uit hoe het verder moet.

Het oordeel

Bechamel Mucho is vintage Verhulst. Prachtige zinnen, dito beeldspraak, opgesmukt met pareltjes van woorden die zo veel zeggen, maar amper gebruikt worden. Even vintage zijn de tirades tegen het kapitalisme en de consumptiemaatschappij, waar Alex het slachtoffer is van geworden. Bechamel Mucho leest bovendien ontzettend vlot, en heeft dus alle elementen om een fantastisch boek te zijn. En toch liet het boek me niet helemaal bevredigd achter, ondanks het paginalange onepisch vers waar Verhulst mee afsluit. Wellicht ligt het aan het feit dat ik een vrouw van middelbare leeftijd ben, maar ik stoorde me toch aan hoe de vrouwen geportretteerd worden. Als troosteloze en mistroostige wezens, zonder enige diepgang, zonder een greintje positiviteit. Geen vijfsterrenboek dus, al krijgt het wel een plaatsje in mijn boekenkast en weet ik nu al dat ik het zeker nog zal herlezen.

‘Bechamel Mucho’ van Dimitri Verhulst is uitgegeven bij Atlas Contact.