Met stip op nummer 1 van de mooiste musea waar ik ooit geweest ben: La Piscine in Roubaix. Een museum in een – de naam verraadt het al – oud art-decozwembad, en dat is er nog altijd aan te zien én te horen. Denk aan charmante kleedhokjes, prachtige mozaïeken én de meest magische glas-in-loodramen. Een pareltje dat je gezien moet hebben.

Ooit had het Noord-Franse Roubaix een nationaal museum, later een museum met de inhoud van het atelier van lokale kunstschilder Jean-Joseph Weerts, maar toen ook dat ergens in de jaren 1980 sloot, werd de industriestad kunstmuseumloos. Iets wat niet naar de zin van mening kunstliefhebber én het stadsbestuur was, dus werd de zoektocht naar een nieuwe museumlocatie geopend. En die vond men in het oude gemeentelijke zwembad, dat in 1985 de deuren moest sluiten omdat er problemen waren met het dakgewelf.

Dat zwembad van de hand van de Rijselse architect Albert Baert werd begin de jaren 1930 gebouwd in de typische art-decostijl, met als absolute blikvangers de twee prachtige glas-in-loodramen bij het zwembad zelf. Ramen die de op- en ondergaande zon symboliseren, en het zwembad ook nu nog altijd in prachtig licht hullen. Naast het zwembad voorzag Baert ook nog kleedhokjes en douchecabines over 2 verdiepingen, een kantine, kapsalon, een manicure- en pedicuresalon, stoombaden en een industriële wasserij, allemaal gebouwd rond een soort van kloostertuin.

Duik in het verleden

In 1990 gaf de gemeenteraad de toestemming om het oude zwembad om te bouwen, al duurde het wel nog even vooraleer dat uiteindelijk ook gebeurde. Pas in 1994 werd het ontwerp van Jean-Paul Philippon goedgekeurd, het museum zelf opende pas in oktober 2001 de deuren. Maar de inwoners van Roubaix sloten het meteen in hun hart, want Philippon had heel bewust heel wat originele elementen van het voormalige zwembad behouden. Een zwembad dat heel lang de enige plek in Roubaix was waar alle sociale klassen samen konden komen, zonder onderscheid tussen arm en rijk, tussen arbeiden en industrieel. Het museum bezoeken is dan ook een duik nemen in het verleden, genieten van hoe Philippon de oude kleedhokjes en douchecabines omtoverde tot mini-exporuimtes, kijken hoe het licht van de glas-in-loodramen speelt met het water in het bassin, en flaneren over de looppaden over datzelfde bassin, waar nu prachtige beelden tentoongesteld worden.

De mozaïek aan de zwembadrand, de typische tegeltjes, de art-decostructuur én het geluidsbandje, dat af en toe typische zwembadgeluiden laat horen, doen mij alvast wegdromen van tijden waarin nog in het water werd gedoken.

In 2018 werd het museum trouwens nog uitgebreid, waarbij opnieuw Philippon ervoor zorgde dat het nieuwe gedeelte perfect aansluit bij het oude. De collectie zelf is uitgebreid, met ook heel wat werk van lokale kunstenaars en stukken uit de collecties van het vroegere nationaal museum en het museum Weerts, maar eerlijk: die collectie is wat mij betreft maar bijkomstig. De echte ster is het gebouw zelf.

La Piscine – Musée d’art et d’industrie André Diligent,  23 Rue de l’Espérance, 59100 Roubaix, Frankrijk. Open van dinsdag tot en met zondag, gesloten op maandag.